گفتن نه به اعدام امروزه دیگر نه تنها شعاری است از پشت میله های زندان رژیم جمهوری اسلامی ایران، بلکه روزانه صدای بسیاری از خانواده های داغدار است. صدایی که هرهفته و در حقیقت هر روز بلند و بلندتر میشود. صداهایی که هیچ گاه فراموش نخواهند شد. رژیم زن ستیز ایران که دراین برهه ی تاریخی از هر زمانی ضعیف تر و ناتوان تر است، برای برقراری حاکمیت دیکتاتوری خود از اعدام به عنوان ابزار رعب و وحشت در برابر جامعه به خصوص زنان استفاده میکند. زندان برای جمهوری اسلامی در اساس به تسلیمت کشاندن اراده و شکستن کرامت انسانهاست. کشتن زنان، تجاوز، ترور روحی و حتی میلیتاریزه کردن زنان نمونه هایی ست از سیاست انسان ستیز این رژیم. میلیتاریزه کردن زنان یعنی به برده کشاندن به گونه ای رسمی و مقابل قرار دادن زنان در برابر یکدیگر.
در برابر ذهنیت دولت-ملت، تاریخ همیشه شاهد مبارزات زنانی نیز بوده که رهبران خط آزادی بودند. امروز نیز این زنان در زندان های ایران با ایستادگی خود، زندان را به سنگر مقاومت، همبستگی و اتحاد تبدیل کرده اند. زینب جلالیان، وریشه مرادی، پخشان عزیزی و نرگس محمدی تنها چند نمونه ی بارز از پیشاهنگان این عرصه هستند. زینب جلالیان که امسال هجدهمین سال خود را در شکنجه گاه به سر میبرد از طرف جمهوری اسلامی با هر گونه روشی از شکنجه برای به تسلمیت درآمدن، مواجه شده است. ولی زینب با مقاومت عظیم خود و پایداری به فلسفه زن زندگی آزادی در حقیقت ادامه دهنده ی راه شیرین علم هولی است. خطی که هیچگاه تسلیمت را نپذیرفته است، چرا که ایدئولوژی آزادی زن را معیار اساسی خود قرار داده است. ایدئولوژی آزادی که بذر آن در در تاریخ انسانیت در کوهای زاگرس کاشته شده و زنان خداوندی همانند ایستار و سارا ها در آن ظهور کرده اند.
مقاومت زینب و شیرین در زندان الهام گرفته شده از این روح خداوندی است،که دیگر مکان و زمانی نمیشناسد. زینب جلالیانی که امروز وضعیت جسمانی او از هر زمان دیگری در معرض خطر قرار دارد، سال هاست که از معالجه محروم است. چرا که این رژیم اقتدارگر خوب میداند که زینب دیگر یک شخص نیست، بلکه خط زن آزاد است. میخواهند صدایش به گوش کسی نرسد ولی خوب میدانند که صدای او دیگر جهانی است. چشمانش را از او میگیرند چرا که خوب میدانند زینب، خود روشنایی است و بیشتر از هر زمان دیگری حقیقت را میبیند. در تمام این سال ها با پندار، گفتار و کردار نیک خود به زندگی معنا داده و در حقیقت فلسفه ی زندگی آزاد را به ما آموخته است. زینب به ما نشان داده است که آزادی مکان و زمان نمیشناسد بلکه خاستگاه اراده و ذهنی آزاد است.
صدای زینب ها صدای حفظ هویت زن، طبیعت و دموکراسی است. بنابراین نیاز است که صدای او و تمام زندانیان سیاسی دیگر را به تمام جهان رسانده و برای آزادی این مبارزان، خود را بیشتر سازماندهی کنیم. با اتحادمان و گسترش شبکه های مختلف همانند “کمپین نه به اعدام آری به حیات آزاد ” که برای برقراری حیاتی آزاد است، تمام تلاش خود راخواهیم کرد. شکستن درهای زندان که نماد اقتدارگری، مردسالاری و در حقیقت همان ذهنیت دولت ملت است، میتواند ما را قدمی به آزادی، دموکراسی و برابری نزدیکتر کند.
آزادی برای زینب جلالیان و همه زندانیان سیاسی
زن زندگی آزادی
دنیز دریا عضو کوردیناسیون کژار
03.06.2026
