به افکار عمومی

شورای هماهنگی کژار
 

درود بر همه زنانی که با تعالی، اراده و فضیلت زن بودن در مسیر آزادی زنان گام برمی‌‌دارند و در مبارزه برای یک زندگی آزاد تلاش می‌کنند.  هشت مارس، روز جهانی زنان کارگر را با شوق “ژن ژیان آزادی” به همه‌ی زنانی که در این راه مقاومت می‌کنند و مبارزه را ارتقاء می‌دهند، تبریک می‌گوییم.
هشتم مارس، یاد ۱۲۹ زن کارگر که در سال ۱۸۵۷ در کارخانه‌ای در نیویورک به آتش کشیده شدند، به مشعل تاریخی مقاومت و آزادی برای همه زنان تبدیل شد. لازم است یاد و خاطره‌ی همه‌ی شهدای هشت مارس کلارا زتکین، رزا لوکزامبورگ، ساکینه جانسز، شیرین علم‌الهولی، امینه ارجیس، فراشین بریتان، شیلان پپوله، دنیز چیا و همه‌ی زنانی که در راه آزادی جان خود را فدا کرده‌اند، گرامی بداریم. همچنین یاد شهدای آزادی و دمکراسی به ویژه ژینا امینی و شیلر رسولی را که در خیزش‌های ژن ژیان آزادی جان خود را از دست داده‌اند، گرامی می‌داریم.
در میانه‌ی شدیدترین دوران جنگ جهانی سوم به استقبال هشت مارس دیگری می‌رویم. از سوی دیگر در این مرحله رهبر آپو بُعد معناداری در راستای اراده‌مندی برای صلح را برای زنان و خلق‌ها فراهم آورده است. رهبر آپو با فراخوان صلح و جامعه‌ی دمکراتیک ۲۷ فوریه ۲۰۲۵ مرحله‌ی دیگری از مبارزه را آغاز کرده و مسئولیت برقراری مجدد وحدت اجتماعی، صلح و حیات دمکراتیک نه تنها در ترکیه بلکه در سراسر خاورمیانه و جهان را بر عهده گرفته است. این مسئولیت در راستای رهایی خلق‌ها از سیستم قاتلان کاستیک و ابتکارعملی پارادایمی و استراتژیک است. تحقق پارادایم صلح و جامعه‌ی دمکراتیک و رهنمود جمهوری دمکراتیک، پروژه‌ی چاره‌یابی در راستای همزیستی خلق‌ها و پیروزی زنان، فرهنگ‌ها و باورداشت‌ها بر مبنای برابری و آزادی در سده‌ی ۲۱ است. امروز جامعه‌ی بشری مدیون این فراخوان تاریخی ۲۷ فوریه است؛ فراخوان صلح سده‌ی ۲۱ است. در این مرحله توانایی رژیم ایران برای رهایی از مداخلات خارجی در گرو اتخاذ رویکردی دمکراتیک مطابق با فراخوان تاریخی رهبر آپو است.
بدون تردید رژیم ایران یکی از مراکز تغییر و تحولات منطقه است. پس از وقایع ۷ اکتبر بسیاری از موازنات در خاورمیانه تغییر کرده است. ایران یکی از کشورهایی است که بیشتر تحت تاثیر این تحولات قرار گرفته است. خیزش‌های مردمی سال‌های اخیر و به ویژه آغاز دوباره خیزش مردمی در دی ماه بار دیگر با مشارکت گسترده‌ی مردمی، بسیج اجتماعی بزرگی را تجربه کرده است. ایلام و کرماشان نقاط محوری این خیزش‌‌ها بودند. مقاومت آن‌ها در برابر جنایات دولتی، جهانیان را به صدا درآورد. در حال حاضر رژیم ایران دچار چندپارگی داخلی شده است. بنابراین رژیم یا از طریق پذیرش و سازش مبتنی بر دمکراتیزاسیون وارد فرایند تغییر خواهد شد و یا تحت فشار دینامیک‌های داخلی و خارجی قرار خواهد گرفت. رژیم زن‌ستیز ایران گزینه‌ای جز دمکراتیزاسیون و تغییر ندارد. مسائلی که جامعه‌‌ی ایران با آن روبه‌رو هستند، خشونت علیه زنان، اعدام، بحران‌های اقتصادی، زیست‌محیطی و فشار بین‌المللی به اوج خود رسیده و ضروریت تغییر را آشکار نموده است. آغاز خیزش‌های اخیر در میان طبقه‌ی متوسط و کسبه‌ی بازار، نشان از جدیت مردم در مطالبات خود است. خیزش‌های دمکراتیک مردمی رژیم را به نقطه‌ی فروپاشی رسانده است. از سوی دیگر برنامه‌های ائتلاف اسرائیل و آمریکا علیه ایران، در حال طرح‌ریزی‌های جدیدی است. این ائتلاف نه به سمت‌و‌سوی استراتژی ضربه زدن، بلکه در راستای فروپاشی رژیم است.

در آستانه‌ی هشت مارس، ما، جامعه‌ی آزاد زنان شرق کردستان، کژار در راستای برساخت یک دوره‌ی جدید که در آن ملت دمکراتیک و آزادی زنان مبنا قرار گرفته شود، فرامی‌خوانیم. بدون تردید دارای این توانایی و زمینه هستیم. مقاومت زنان در طول تاریخ در هشت مارس، مبارزات کنونی ما، مبارزات زنان در روژآوای کردستان و شبکه‌های مقاومت، تاریخ هشت مارس را به زمان حال ارتقاء داده است. این تاریخ موضع زنان آزاده‌ای است که در برابر فرهنگ مردسالاری، سرمایهداری و تبهکاران داعش و القاعده سر تعظیم فرود نمی‌آورند. ما از مبارزه برای برقراری یک جامعه‌ی دمکراتیک استقبال می‌کنیم. آری! جهان امروز شاهد مقاومت‌های باشکوهی است که تاییدکننده‌ی این است که سده‌ی ۲۱، سده‌ی آزادی زنان خواهد بود. از روژآوای کردستان تا روژهلات، باکور، شنگال، افغانستان، بلوچستان، آسیا و آمریکای لاتین شاهد این واقعیت هستیم. هم اکنون موج دوم انقلاب ژن ژیان آزادی در ایران  در جریان است و با حمایت گستردهی جهانی روبه‌رو است. در ایران و روژهلات کردستان با شعار «با ژن ژیان آزادی، گیسوان انقلاب را میبافیم» به خیابان‌ها خواهیم آمد. در حال حاضر در ایران انقلاب زنانهای در جریان است. خرد، شجاعت، قلب و توان سازندگی زنان این روند را تقویت می‌کند. زمان، زمانِ پروژه‌ای برای ایجاد ملت-دمکراتیک، همزیستی خلق‌ها و اتحاد آنان است. زنان ایران و روژهلات کردستان پاسخگوی ضرورت‌های تاریخی این دوران خواهند بود. عصرِ ما، عصرِ انقلاب‌های زنان است. موج دوم ژن ژیان آزادی که به این انقلاب‌ها رنگ و شوق دیگری می‌بخشد، همچنان ادامه دارد. رژیم ایران در مقابل ایستار مقاومتگر زنان و جوانان در خیزش‌های اخیر و در برابر چشمان جهانیان هزاران جوان بی‌گناه را با شلیک مستقیم به قلب و سَر آن‌ها به قتل رساند.
در این وضعیت کائوتیک تنها رهبری که فلسفه‌ی ژن ژیان آزادی را عملی و بیان کرده و در راستای آن دارای پروژه بوده و به نیروی سیاسی-اجتماعی و خودفاعی تبدیل نموده، رهبر آپوست. به همین مناسبت روز هشت مارسِ رهبر آپو را که سهم  بزرگی در مبارزه برای آزادی زنان داشته با شوق نوید آمدن بهار، زیبایی گلهای بهاری و عشق به حقیقت گرامی می‌‌داریم.
 خیزش‌های اجتماعی مردمی امید و اصرار  خلق‌ها و به ویژه زنان را برای یک ایران دمکراتیک و مسیری برای تغییر را نشان می‌دهد. ما، سده‌ی ۲۱ را با فلسفه‌ی ژن ژیان آزادی می‌بافیم و انسجام می‌بخشیم. ما به همه زنان ایران و روژهلات کردستان، خاورمیانه، آسیا و افغانستان می‌گوییم: تنها با گردهم آمدن حول پروژه‌ی ملت دمکراتیک می‌توانیم به اتحاد، سازمان‌های مشترک و یک زندگی آزاد دست یابیم. ما در آستانه‌ی ایجاد مانع در برابر ذهنیت مردسالارانه، جنسیت‌زده، ناسیونالیستی، دین‌گرایی و علم‌گرایی هستیم  که سدی در برابر زندگی مسالمت‌آمیز خلق‌ها هستند. بیایید نیروی خود، دستاوردها، رویاها، شور و نشاط خیزش روبه رشد ژن ژیان آزادی در جامعه‌ی ایران و روژهلات کردستان را با رقص، آواز، هنر و آگاهی اکولوژیک و روحیهی‌ هشت مارس یکی کنیم. جنگ جهانی سوم و ذهنیت پس پردهی این جنگ در تلاش برای تغییر کاراکتر سده‌ی زنان و تعمیق تاریکی و ویرانی است. آشکار  است که سیاست‌های مردانگی هژمونیک درصدد تحمیل خود بر خلق‌ها و به ویژه زنان و تحریف مبارزات زنان است.  مقاومت مستمر خلق‌ها با پیشاهنگی زنان این سیاست جنگی را با شکست مواجه نموده که نمونهی آن را در مقاومت روژآوای کردستان مشاهده نمودیم. این مقاومت، تجسم عینی فلسفه نظری، سازمانی و معنادار انقلاب ژن ژیان آزادی است.  

در روژآوای کردستان نیز پیشاهنگان مبارزات زنان با خشونت تبهکاران حکومت موقت سوریه روبه‌رو شدند. جنازه‌های آنان از بلندی پرتاب شد و جنازههای آنان مورد بیاحترامی قرار گرفت. بنابراین سیاست‌های اعدام و زن‌کشی در همه جا  نشات گرفته از یک ذهنیت مشترک است. پس از بریدن موهای یک مبارز زن کُرد و به دنبال آن خشم زنان و آغاز کمپین خودجوش و جهانی گیسوبافی از سوی زنان نشان از این است که زنان با رقص، هنر و همصدایی تمام عرصهها را به عرصهی مقاومت تبدیل میکنند و این تنوع در مبارزه و مقاومت است که موجب خشم و آشفتگی سیستم مردانه میشود. از سوی دیگر رژیم ایران با دستگیری و کشتن هزاران تن از معترضین نشان داد که چه رفتاری در قبال مردم دارد و دارای چه شیوه‌ی مدیریتی است. رژیم ایران در قبال تحویل دادن جنازه‌ها به خانواده‌هایشان درخواست پول کرده که در واقع رویکرد غیرانسانی و سرکوب دولتی را به همگان نشان داده است. زنان ایران در چنین شرایطی به استقبال هشت مارس می‌روند و حضور فعال زنان در این روز در واقع شکست فرهنگ مرگپروری و ستم است. زنان بار دیگر در این روز فریاد آزادی و مبارزه علیه خشونت سر داده و موضع خود را به سود یک ایران دمکراتیک بر مبنای مانیفست جامعه دمکراتیک تقویت خواهند کرد. مردم ایران و به ویژه زنان همواره و همچنان بر ارزش‌های آزادی و دمکراسی اصرار می‌ورزند. آنان خواهان یک شیوه‌ی خودمدیریتی و سرزمینی عاری از زن‌کشی، خشونت، اعدام، تبعیض و تخریب طبیعت هستند. خیزش‌های مردمی به ویژه در کرماشان، ایلام، اصفهان، مشهد، قم، قزوین و رشت با امید برای آزادی الهام‌بخش بوده است.

در سال جاری بر میزان آمار خشونت علیه زنان به ویژه قتل‌های ناموسی، خشونت دولتی، خشونت خانگی، اعدام و کودک‌همسری افزوده شده است.  افزایش خشونت علیه زنان نشانه‌ی ترس حاکمیت از توانایی و پیشاهنگی آنان برای آزادی و به نوعی انتقامگیری از زنان است. به همین جهت لازم است در سال جاری همهی زنان بر مبنای فلسفه‌ی ژن ژیان آزادی راهپیمایی کرده و با خواندن آواز و  رقص و هنر به پیشواز هشت مارس بروند. سیاست، سازماندهی و مبارزات زنان بر این مبنا خواهد بود. دستاوردها و فرهنگی که جنبش ژن ژیان آزادی با خود همراه داشته، بستر عظیمی خلق نموده و نقطه عطفی تاریخی در مبارزات زنان ایران بوده است که با اتکاء به این دستاوردها میتوان به نتایج بزرگتری دست یافت. گستردگی و رادیکالیسم این انقلاب رژیم ایران را وادار به عقب‌نشینی نموده و دیوار ترس از رژیم را فرو ریخت. شرایط پیش از این انقلاب و بعد از آن به طور کلی متفاوت است.
بیگمان آزادی ایران در گرو آزادی زنان است. زنان دیگر شیوه‌ی زندگی خود را انتخاب کرده‌اند و آزادی از زنان آغاز خواهد شد. به عبارت دیگر کسانی که قلبشان برای آزادی، انقلاب، برابری و دمکراسی می‌تپد، پیروز خواهند شد. ما زنان ایران و روژهلات کردستان اعلام می‌داریم که در سده‌ی ۲۱ نیروی انقلابی اساسی در ایران هستیم و در مقابل هر سیاستی که در تلاش برای به حاشیه راندن مسیر مبارزات زنان است، می‌ایستیم. زیرا تمام اشکال ستم و جنگ ویژه در قبال زنان در راستای مطیع‌سازی آنان است تا بدین‌گونه جامعه را نیز تحت کنترل خود درآورند. استفاده از اعدام و سیاستهای نظارت به عنوان ابزاری برای برقراری انضباط در واقع نشان از ضعف حاکمیت و شکاف عمیق میان جامعه و حاکمیت است. زنان ایران، زنان بسیار شجاعی هستند و دارای تاریخی سرشار از مقاومت و عدم تسلیمیت در برابر ستم هستند و در تمام خیزش‌‌‌ها علی‌رغم خشونت و سرکوب نقش پیشاهنگی را بر عهده گرفته‌‌اند. بدون تردید مقاومت زنان و موضع آنان در برابر حاکمیت در نهایت موجب عقبنشینی حاکمیت خواهد شد. در روند خیزشهای مردمی نیروهای بسیج، پلیس و لباس شخصی نقش اصلی در سرکوب مردم داشتند و زنان با خشونت بیشتری روبهرو بودند و بسیاری از آنها در حین بازداشت و دستگیری با تجاوز و خشونت جنسی روبهرو شدند. از تمامی این جنایات حسابخواهی خواهد شد و این جنایات نبایست فراموش شود.

فحشا، اعتیاد، فقر، تجاوز و تعرض به زنان، بیکاری، بهرهکشی از زنان و محدودیت آنان تحت عناوین ناموس و تمامی سنتهای واپسگرا همگی محصول فرهنگ ملا- مردسالاری حاکمیت است. به همین دلیل هشت مارس امسال مبارزهای در برابر این فرهنگ خواهد بود. زنان پس از انقلاب ژن ژیان آزادی هنوز هم به بهانهی حجاب تحت فشار روانی و خشونت قرار دارند. در سال 2025 آمار اعدامها 1300 بوده که 734 تن از آنان، زن بودهاند. 89 مورد مربوط به قتلهای ناموسی بوده است. 36 مورد کودک همسری بوده و این فقط آمارهای رسمی است. خشونت علیه زنان در ایران محصول شریعت، قانون و مردسالاری است. جرقهی انقلاب ژن ژیان آزادی به دلایلی که بدان اشاره شده آغاز گشت و  به سرعت در سطح جهان فراگیر گشته و اصرار زنان بر حق بدن و تصمیمگیری را به همگان نشان داد.

از دیدگاه کژار سازماندهی ملت-دمکراتیک و همزیستی مسالمتآمیز از رهگذر برساخت جامعهای دمکراتیک برقرار خواهد شد. زیرا خیزشهای گستردهی مردمی در ایران نشان داد که حاکمیت موجود مشروعیت خود را از دست داده است. انقلاب ژن ژیان آزادی، زنان را حول نقاط مشترک گردهم آورده است. زندگی کمونال دمکراتیک مبنای یک جامعهی آزاد است. کژار نیز به عنوان پیشاهنگ مبارزات دمکراتیک در ایران و روژهلات کردستان در برساخت یک جامعهی دمکراتیک اصرار داشته و این مبارزات را بر پایهی ژنئولوژی، دانش زن انجام خواهد داد.

مقاومت زندانیان سیاسی زن به ویژه زینب جلالیان، وریشه مرادی، پخشان عزیزی، شریفه محمدی، گلرخ ایرایی و نرگس محمدی و دهها زن دیگر نشانهی مقاومت زنان و الهامبخش تداوم مبارزه است. هدف ما حفظ دستاوردهای زنان در ایران و  همهی بخشهای کردستان و ارتقای مبارزه است. هشت مارس روز قیام در برابر همهی اشکال ستم و بافتن مسیر انقلاب است.
زنان هم اکنون در سراسر نقاط دنیا در میادین مبارزه حضور دارند. دیگر همه به نیروی تغییر زنان باور دارند. لذا بیشترین هجمهها نیز علیه زنان صورت میگیرد. بنابراین لازم است زنان به طور منسجم و با روحیهی هشت مارس خود را سازماندهی کرده و به یک جبههی نیرومند در برابر رژیم تبدیل شوند. خط حیات آزاد که پیرامون نقشه راه ژن ژیان آزادی برجسته شده، برساخت سیستم جامعهای دمکراتیک است. به همین دلیل همه مردم ایران و روژهلات کردستان و به ویژه زنانی که از ارزشهای آزادی، دمکراسی و ارادهمندی دفاع میکنند، “به بافتن گیسوان انقلاب با شعار ژن ژیان آزادی” فرامیخوانیم.
بر این اساس:
1. اتحاد ملی خود را گسترش داده و فعالیتهای اتفاق زنان در راستای یک ایران دمکراتیک را بیشتر نماییم و پروژههای دمکراتیزه نمودن را ارتقاء دهیم.
2. برای برساخت یک زندگی دمکراتیک و آزاد، همراه با تمامی ملتهای ایران فارس، بلوچ، آذری، مازنی، گیلکی، کرد و عرب مکانیسمهای دفاعی خود را سازماندهی نماییم.
3. زمان سازماندهی یک جبههی گسترده زنان پیرامون ژن ژیان آزادی از تمام نقاط خاورمیانه و از تمام طیفهای زنان همچون زنان فمینیست، اکتیویست و طرفداران محیطزیست و … رسیده است.
4. خودسازندهی خلقهای ایران، جایگزین رهیافت دمکراتیک و واقعیت خلق سازمانیافته را تحقق بخشیم. ما به عنوان کژار مسئولیت برساخت جامعهی دمکراتیک مبتنی بر ملت دمکراتیک را بر عهده میگیریم.
5. زندانیان سیاسی زن بایستی آزاد گردند. به ویژه زینب جلالیان، وریشه مرادی، پخشان عزیزی، شریفه محمدی، گلرخ ایرایی و نرگس محمدی و  به مجازات اعدام پایان داده شود. ما خواهان آزادی برای تمامی زندانیان سیاسی هستیم.
6. یک ایران دمکراتیک از رهگذر برساخت جامعهای دمکراتیک امکانپذیر است. برای آیندهای آزاد با سازماندهی مشترک مانع از نسلکشی خلقها شویم.
7. در برابر حملات مردانگی هژمونیک رژیم ایران و سیاستهای تجاوز، خشونت، جنسیتگرایی، ملیگرایی و سیاستهای بردگی با روحیهی هشت مارس فریادمان را بلندتر کنیم. میگوییم خشونت مرد-دولت و حملات سیستماتیک دیگر بس است. زن، زندگیست و نمیتوان زندگی را کُشت.
8. قوانین رژیم ایران که در چارچوب نادیدهانگاری زنان است، دیگر صلاحیت حمایت از آنان را ندارد. با میراث دستاوردهای بزرگی که انقلاب ژن ژیان آزادی آشکار نموده، زنان ایران در حال نگارش تاریخ هستند. یک قانون دمکراتیک جدید در ایران بایستی از سوی زنان و با دیدگاه آنان و منطبق با یک جامعهی دمکراتیک نوشته شود.

9. مسئله حقوق و آزادیهای زنان را نمیتوان صرفا از طریق قانون بیان کرد. این مسئله حاصل جمع همهی مسائل اجتماعی است. آزادی زنان، ضمانت زندگی آزاد است.
10. در جنبش ژن ژیان آزادی و همینطور موج دوم آن دهها هزار از مردم کشته شدند. ژینا، نیکا، شلر و روبینا امینیان و دلارا کاظمی و هزاران زن جوان میراث ارزشهای آزادی هستند و نشان میدهند که ما در هر لحظه و جنبهای از زندگی حق اظهارنظر و تصمیمگیری در مورد خود داریم. خواستههای اساسی آنها یک ایران دمکراتیک و آزاد است. بیایید آرمانهای آزادی آنها را از طریق مبارزات خود به واقعیت پیوند دهیم.
11. مردم ایران و به ویژه زنان از مخالفان اصلی تخریب و غارت طبیعت، سدسازی و سوزاندن درختان هستند. آنان تعهد خود به دفاع از طبیعت و همهی موجودات زنده را نشان دادهاند. بیایید از حیات اکولوژیک دفاع کرده و هر شهر را به یک شهر اکولوژیکی و دمکراتیک زنان تبدیل کنیم.

12. بایستی یک سازماندهی منسجم شکل داده و با افکار و مشارکت خود تمامی جنبههای حیاتی که مردم ایران بدان نیاز دارند را تامین نماییم.

13. بایستی در هر زمینهای از کمونهای روستایی گرفته تا آموزش، بهداشت، فرهنگ، اقتصاد، خودفاعی، هنر، کمونهای فلسفه، کودکان و سالمندان را سازماندهی کنیم. خیزشهای مردمی گسترده در ایران نشان از ارادهمندی مردم و به ویژه زنان برای آزادی است.

14. یکی از روشهای مطیعسازی جامعه، سیاست اعدام است. این سیاست بایستی بدون قید و شرط ملغی گردد. خواستهی ما از همهی محافل دمکراتیک بینالمللی این است که این شیوههای منسوخ متوقف گردد. لازم به سازماندهی یک تلاش دیپلماتیک و عملی برای دستیابی به نتایجی در راستای متوقف کردن احکام اعدام است. سازمانهای زنان، سازمان ملل و نهادهای حقوق بشر بایستی وظایف خود را در این باره انجام دهند. از سوی دیگر باید مجازات تنبیهی علیه ایران تدوین و عملی گردد.
15. رژیم زنستیز و دینگرای ایران بایستی تغییر کند. هیچ پروژه و سیستم اجتماعی که شامل اراده و آزادی زنان نباشد، مشروعیت و اعتباری ندارد.

16. تصمیمات و قوانین مربوط به نظارت و کنترل زنان با دوربین و مجازات افراد از مصادیق خشونت محسوب میشود. هر دوربین نقش یک افسر پلیس را ایفا میکند. این اعمال محصول ذهنیت مردانه است. اراده و مقاومت زنان با این قوانین شکسته نمیشود و دیگر فاقد اعتبار است.
17. بنیادگرایی مذهبی، ملیگرایی و سختترین اشکال تبعیض جنسیتی در نظامهای دولت-ملت در خاورمیانه یافت میشود. رژیم ایران یکی از این دولتهاست. تبعیض جنسیتی و فرهنگی عمیقترین جنبهی شکلگیری مذهب در ایران وجود دارد. در مقابل این تثلیث آخرالزمانی، رهایی از طریق یک پروژهی همزیستی مشترک خلقها ضروری است.
18. اقتدار دولت-ملت به شیوهای وحشیانه علیه زنان است. این رژیم با به بردگی کشاندن جامعه از طریق زنان موجودیت خود را حفظ میکند. در برابر سیاستهای فاشیستی و زنستیز، ژن ژیان آزادی را به فلسفهی زندگی مبدل نماییم.

19. در هشت مارس، کمیتههای ژن ژیان آزادی، کمیتههای برابری و آزادی و مراکز رهیافتهای خود را بر اساس ارادهی مردم توسعه دهیم. با نگرش ژنئولوژی کمونهای همزیستی آزاد و فضاهای زندگی جایگزین زنان را سازماندهی کنیم.
20. خودفاعی یک حق است. زنان و مردان و جوانان باید با آگاهی از این واقعیت، مکانیسم خودفاعی خود را سازماندهی کنند.
21. دفاع از خود حق انکارناپذیر جامعه و زنان در برابر سیاستهای جنگ ویژه است. در ایران و روژهلات کردستان بایستی از قاتلان، ماموران، متجاوزان و شکنجهگران حسابخواهی نمود.
22. در سالهای اخیر و به ویژه پس از انقلاب ژن ژیان آزادی قوانین بسیار سختگیرانهتری علیه زنان در ایران وضع شده است. این قوانین با خود فجایع بسیاری ایجاد کرده و زنان و جوانان را تحت تاثیر قرار داده است. این قوانین باید ملغی گردند.

23. بدون یک سیستم دمکراتیک مردم ایران منزوی و مورد هدف قرار خواهند گرفت. یک راه چارهیابی دمکراتیک از طریق خرد و نیروی سازندهی زنان قابل دستیابی است. به عنوان کژار، هدف ما رهایی از طریق ایجاد یک جامعهی دمکراتیک است.
24. ما به عنوان زنان ایران و روژهلات کردستان وضعیت زنان افغانستان را درک و حس کرده و در کنار آنان هستیم. با شکل دادن هویت سازمانیافتهی زنان، مبارزات مشترک خود را تقویت خواهیم کرد و دستاوردهای پایداری کسب خواهیم کرد.

5. رهبر آپو با فراخوان 27 فوریه 2025 مسئولیت بزرگی در راستای برقراری دمکراسی بر دوش گرفت. در واقع این فراخوان ابتکارعمل پیروزی در سده ی 21 است. هنوز شرایط لازم برای اجرایی کردن این ابتکارعمل تاریخی فراهم نشده است. حتی حق امید نیز از دستور کار حذف شده است. ما مبارزات هشت مارس را در چارچوب آزادی رهبر آپو و با فلسفه ی ژن ژیان آزادی به پیش خواهیم برد.
زمان، زمانِ زنان است.
زنده باد هشت مارس!
“با شعار ژن ژیان آزادی، گیسوان انقلاب را می بافیم.”